Πόσα χρόνια κλπ έχετε linux;

[ntinos_]

πριν λίγα χρωνάκια μου έλεγε ένας φιλος για fedora core 7, είδα ένα βίντεο με τα εφφέ κτλ. Όπα λέω δεν γίνετε αυτό, βάζω fedora αλλα εφφέ δεν... (δεν θυμάμε τι καρτα γραφικών είχα τότε, νομίζω την ATI), απο εδώ κι εκεί στο ψάξιμο μου φέρνει ένα cd με ubuntu 6.10 νομιζω και εκείνες τις μέρες πίγε στην 7.04
στιν ουσια δεν είδα καθόλου την 6.10 αλλα την 7.04, ενεργοποιεισα τα εφφέ με 2 κλικ ! ε μετά συνήθισα, μου άρεσαν όλο και περισότερο, κοπανούσα και οτι εντολή εβρισκα στο net, καλά είμαστε

[a80]

Από ότι παρατηρώ η ιστορία είναι λίγο πολύ η ίδια για όλους μας. Η αίσθηση μου για το Linux είναι ότι ελκύει ανθρώπους που γενικά ψάχνουν τα πράγματα πιο κοντά στην ουσία τους. Αργά ή γρήγορα εάν είσαι τέτοιος τύπος θα καταλήξεις στην αγκαλιά του linux.
Στο linux δεν είσαι μόνο οδηγός (πχ σαν το αυτοκίνητο), αλλά μπορείς να γίνεις εάν θες και μηχανικός και κατασκευαστής και γενικά να ελέγχεις τα πάντα.
Αυτή είναι και η κορύφωση της ανθρώπινης ύπαρξης. Είναι πολύ όμορφο να βλέπεις χρήστες που ξέρουν να χειρίζονται ουσιαστικά τον υπολογιστή, μπορούν να παιδεύουν το μυαλό τους για να μαθαίνουν και τέλος να βοηθούν και να διαχέουν την νέα γνώση.

Μας έχει μείνει από το Matrix και το λέμε στην παρέα μου, σε κάθε νέο χρήστη που ζητά βοήθεια, αλλά και μεταξύ μας όταν κολλάμε σε κάτι:

"Υπάρχει το κόκκινο και το μπλέ χαπάκι. Εάν παρεις το μπλέ δεν αλλάζει τίποτα.
Εάν πάρεις το κόκκινο θα μπείς σε περιπέτειες, αλλά θα ελευθερωθείς."

[headless]

Συμφωνώ...εν μέρει a80.
Και λέω εν μέρει γιατί οκ,κάποτε το linux ήταν μόνο επιλογή του ψαγμένου,του hacker,του προγραμματιστή.
Σήμερα όμως είναι ώριμη επιλογή και για τον αρχάριο χρήστη,που δεν χρειάζεται να ξέρει τί είναι και πώς δουλεύει αυτό που χρησιμοποιεί,απλά ας το χρησιμοποιεί.
Να στο πώ κι αλλιώς - αν το linux δεν πάψει να θεωρείται στο μυαλό του πολύ κόσμου σαν κάτι δυσπρόσιτο,δύστροπο και όλα αυτά τα δυς- ,ποτέ δε θα αποκτήσει αξιοσέβαστο μερίδιο στην αγορά.
Και οι casual χρήστες είναι πάρα πολύ σημαντικοί για την κοινότητα,ίσως περισσότερο απο τους λίγους και "μυημένους"

Κια για να μην είμαι εντελώς off-topic,και η δική μου ιστορία μοιάζει λίγο πολύ.
Ξεκίνησα με ένα cd knoppix απο κάποιο περιοδικό πρίν 4-5 χρόνια.
Τότε βέβαια τα πράγματα δεν ήταν τόσο ρόδινα,τα modems δεν δούλευαν,τα ελληνικά ήταν μανίκι,υπήρχαν λίγοι για να συμβουλευτείς και οι περισσότεροι σου απαντούσαν rtfm (read the ....funky manual)
Έκτοτε πέρασα απο αρκετές διανομές,mandriva,fedora,pcLOS και πάει λέγοντας.
Από το gutsy (7.10) και μετά όμως,έμεινα και μένω πιστός στο ubuntu.

[sokoban4ever]

Off topic:
headless
Καλά τα λες.
Έτσι είναι ...εν συντομία.

[sparus]

Off topic:
Εγω συμφωνώ και με τους δυο σας. Σήμερα το linux μπορεί να γίνει αυτό που θες εσύ να είναι.
Αν γουστάρεις να ανακατευτείς και να γίνεις υπερgeek μπορείς. Αν δε θες να χωθείς πιο βαθιά δε θα σε μπλέξει από μόνο του.
Σου δίνει την ελευθερία να ανακατευτείς και να ψαχτείς όσο εσύ θες.

[a80]

Είναι γενικά δύσκολο να προσπαθείς να περιγράψεις την κατάσταση. Με αφορμή το topic η kουβέντα πήγε μόνη της εκεί. Σαφώς και όλοι είναι καλοδεχούμενοι στην κοινότητα του Linux.
Από προσωπική εμπηρεία πιστεύω ότι το Linux δείχνει δύστροπο σε ανθρώπους που θέλουν να αντιμετωπίζουν τον υπολογιστή σαν μίξερ ή ψυγείο (Windows ).
Σίγουρα οι πολύ καλές τελευταίες διανομές του Ubuntu μπορούν να το κάνουν αυτό. Με την πρώτη δυσκολία όμως (πχ στην 7.10 ο adobe player ήθελε εγκατάσταση με το χέρι) πελαγώνουν και απογοητεύονται. Αυτό το έχουμε πάθει όλοι στα αρχικά στάδεια. Πήγαν τα Format σύννεφο. Ξεκίνησα με Amstrad 6128 μετά Amiga 500 και τέλος Windows & Linux.

Τελικά για αυτό που είμαι ευγνώμων στο Linux και γενικά στο open source είναι ότι με ανάγκασε να διαβάζω περισσότερο , να μαθαίνω πραγματικά γύρω από τον υπολογιστή και να συναναστρέφομαι περισσότερο με άλλους χρήστες.

Μακάρι και αλλά πράγματα στην ζωή να ηταν σαν το Linux.

[sokoban4ever]

Off topic:

Μακάρι και αλλά πράγματα στην ζωή να ηταν σαν το Linux.

+1
Που ξέρεις μια μέρα ίσως να ...

[Epirotes]

Κατ' αρχήν, έχω Ουμπούντου Λίνουξ κάπου ένα με ενάμιση χρόνο τώρα, αλλά μόνο τους τελευταίους 5-6 μήνες περνάω πια αποκλειστικά το χρόνο μου σ' αυτό κι απλά επισκέπτομαι στην χάση και στην φέξη πλέον τα ΧΡ.

Είναι γενικά δύσκολο να προσπαθείς να περιγράψεις την κατάσταση. Με αφορμή το topic η kουβέντα πήγε μόνη της εκεί. Σαφώς και όλοι είναι καλοδεχούμενοι στην κοινότητα του Linux.
Από προσωπική εμπηρεία πιστεύω ότι το Linux δείχνει δύστροπο σε ανθρώπους που θέλουν να αντιμετωπίζουν τον υπολογιστή σαν μίξερ ή ψυγείο (Windows ).

Δεν νομίζω ότι φταίει αυτό. Επίσης από προσωπική εμπειρία μπορώ να πω ότι αν δεν με έπειθε ο κολλητός μου να βάλω Ουμπούντου και να απογαλακτιστώ από τον θείο Μπιλάκο δεν θα το είχα κάνει ποτέ (ποτέ μην λες ποτέ, αλλά εντάξει, δεν κυριολεκτώ, απλά χρειάστηκε πολύ δουλειά και πολλές συζητήσεις για να δεχθώ όντως να γίνω πειραματόζωο για πάρτη του κολλητού. Όχι, δεν το μετάνιωσα και του είμαι μάλιστα ευγνώμων). Αυτό που φοβίζει πολύ κόσμο είναι το άγνωστο, η κονσόλα, ειδικά άμα δεις ότι συνήθως όταν ψάχνεις για λύση σε Λίνουξ θα βρεθεί κάποιος να σου δώσει και την κατάλληλη εντολή να τρέξεις κλπ. (έχει βέβαια και τα καλά της η κονσόλα, αν κι εγώ καλόμαθα σε point and click ) Βέβαια, κάτι παρόμοιο έχω δει να συμβαίνει και σε ΧΡ, αλλά στα λειτουργικά του Μπιλάκου, ειδικά εάν έμαθες πρώτα DOS και μετά παράθυρα, οι εντολές είναι λίγο πολύ γνωστές και οικείες, ενώ μέχρι να μάθω πέντε εντολές Λίνουξ πέρασε 1 χρόνος.

Σίγουρα οι πολύ καλές τελευταίες διανομές του Ubuntu μπορούν να το κάνουν αυτό. Με την πρώτη δυσκολία όμως (πχ στην 7.10 ο adobe player ήθελε εγκατάσταση με το χέρι) πελαγώνουν και απογοητεύονται. Αυτό το έχουμε πάθει όλοι στα αρχικά στάδεια. Πήγαν τα Format σύννεφο. Ξεκίνησα με Amstrad 6128 μετά Amiga 500 και τέλος Windows & Linux.

Ναι, δεν παίζεται το Ουμπούντου, τελεία και παύλα. Έχω μια μικροένσταση, γιατί κι αυτό, όπως και τα λειτουργικά του Μπιλάκου άλλωστε, κρύβουν πράγματα από τον αρχάριο και ανίδεο χρήστη, αλλά εντάξει είναι πολύ μικρή ένσταση και για τους πολλούς αρχάριους και ανίδεους είναι για αρχή καλύτερα έτσι. Αλλά έχεις δίκιο ότι με την πρώτη χοντρή δυσκολία απογοητεύονται πολλοί, το έπαθα κι εγώ με την 7.04 ή 7.10 δεν θυμάμαι καλά και πήρε αρκετό χρόνο να το ξεπεράσω και τώρα πλέον δεν το παθαίνω εύκολα. Για κάθε πρόβλημα υπάρχει λύση στο Ουμπούντου, καμιά φορά είναι απλά θέμα χρόνου. Όλως περιέργως φορμάτ έκανα ελάχιστα στα παράθυρα (όταν στα νιάτα μου ως πειρατής κόλλαγα κανα ιό κυρίως). Μπορώ να πω ότι περισσότερα φορμάτ κι επανεγκατάσταση έχω κάνει σε ενάμιση χρόνο Ουμπούντου παρά σε 17 χρόνια Windows. Κι ο λόγος είναι σχετικά απλός, παρότι συμφωνώ με τον συντονιστή που λέει ότι δεν είναι Windows τα Λίνουξ για να θέλουν φορμάτ κάθε τρεις και λίγο (μόνη μου ένσταση ούτε στα Windows ισχύει αυτό, ειδικά αν δεν είσαι πειρατής, όπου κινδυνεύεις μόνιμα να κολλήσεις κάτι, εκτός κι αν έχεις αξιόπιστη πηγή), αλλά αντί να ψάχνω με τις ώρες για μια λύση ή να περιμένω εδώ στο φόρουμ μέχρι να βρεθεί μια απάντηση κάνω μια επανεγκατάσταση και σε είκσοσι λεπτά με μισή ώρα περίπου δουλεύει το σύστημα πάλι ρολόι.

Τελικά για αυτό που είμαι ευγνώμων στο Linux και γενικά στο open source είναι ότι με ανάγκασε να διαβάζω περισσότερο , να μαθαίνω πραγματικά γύρω από τον υπολογιστή και να συναναστρέφομαι περισσότερο με άλλους χρήστες.

Μακάρι και αλλά πράγματα στην ζωή να ηταν σαν το Linux.

Σ' αυτό συμφωνώ απόλυτα. Εκτίμησα το ελεύθερο και ανοικτού κώδικα λογισμικό μέσα από Windows πρώτα με firefox ως ανώτερη εναλλακτική λύση φυλλομετρητή και OpenOffice, γιατί το τελευταίο πειρατικό που πέταξα στα σκουπίδια, όταν πλέον αποφάσισα ότι η εποχή του πειρατικού τελείωσε για μένα, ήταν ένα OfficeXP του Μπιλάκου. Οι κοινότητα του Ουμπούντου εδώ είναι όντως σούπερ (κι έχω δει πάμπολες κοινότητες στην ζωή μου). Επίσης, εδώ έμαθα -κι είμαι ευγνώμων γι' αυτό- τι σημαίνει πράγματι ελεύθερο κι ανοικτού κώδικα λογισμικό και έμαθα να εκτιμώ και την εν γένει φιλοσοφία πίσω από αυτό, με την οποία συμφωνώ κι εγώ σε γενικές γραμμές. Το Ουμπούντου δεν είναι μόνο το λειτουργικό που απλά παίζει, όπως λέει το σλόγκαν, αλλά είναι και φιλοσοφία και στάση ζωής, έχει και πολιτικές προεκτάσεις (αν και τα πάντα στη ζωή έχουν και πολιτικές προεκτάσεις).

[gourgi]

Πάνε σχεδόν 2 χρόνια από τότε που μου την έσπασε το antivirus στα windo$s και αποφάσισα να βάλω Ubuntu στο pc μου.
Από τότε το dualboot είναι μόνιμο αλλά σχεδόν από συνήθεια πια βλέπω ότι υπάρχει και μια εγγραφή στο grub που γράφει windows xp.

Το ιστορικό έχει περίπου ως εξής:
2000 : βρήκα 1 cd suse από ένα φίλο, έκανα install αλλά drivers για την κάρτα δικτύου δεν είχε, κατέβασα το tar.gz αλλά δεν έκανε install και το παράτησα..
2002: πρώτη επαφή μέσω ενός φίλου με redhat 8 , σε έναν server στις εστίες. δεν καταλάβαινα και πολλά αλλά άρχισα να το παλεύω το θέμα...
2003: άρχισα να μαθαίνω τα περί networking + lan. έστησα 1 phpBB forum στον redhat server και κάτι άρχισα να βλέπω από αριστερό μάτι
2004: πρώτη επαφή με το FreeBSD (οι ανάγκες του δικτύου μας αναγκάσαν ... samba with browsing hacks), update τον server σε Fedora 1
2006: update τον server σε Fedora 5 και αφού μας την έσπασε ... βρέθηκε ένα distro με όνομα που γελούσα αρκετή ώρα : Ubuntu. αλλά τελικά το μικρόβιο μπήκε!
2007: το 7.04 στο pc μου! μετά από ενάμιση μήνα έβαλα την φρέσκια 7.10, έκανα πειράματα, το πείραζα, το ξανάκανα install... αλλά τελικά το λάτρεψα! το debian μου κίνησε και αυτό το ενδιαφέρον.
2007-2008: οι ubuntu servers πολλαπλασιάστηκαν και γέμισαν υπηρεσίες (lamp, local repository, file sharing) , ανακάλυψα την μαγεία του Hardy Alpha 3 και γούσταρα το beta-testing .. ακολούθησε beta testing στο Intrepid και στο Jaunty
2009 : η 9.04 έγινε stable και έκανα ήδη στον 2ο δίσκο εγκατάσταση το Karmic Koala

Το ubuntu το λάτρεψα για ένα και βασικό λόγο: εξαιτίας της κοινότητας. αν δεν ήταν αυτή μάλλον θα ήμουν σε debian/fedora.

Spoiler: show

Συμπέρασμα: πολλά χρόνια φοιτητής ... αλλά το πτυχίο επιτέλους έρχεται!

[sokoban4ever]

...
Το ubuntu το λάτρεψα για ένα και βασικό λόγο: εξαιτίας της κοινότητας. αν δεν ήταν αυτή μάλλον θα ήμουν σε debian/fedora. ...

Συμφωνώ ότι είναι αξιολάτρευτη !!!