από kzlazy » 16 Δεκ 2009, 10:41
Να δεις ποιός jazzman (ίσως ο Duke Ellington) είχε πει αυτό που ισχύει :
«There are two kinds of music. Good music and the other kind».
Περίεργο, δεν καταχωρούνται οι ψήφοι μου, όσες φορές και αν προσπαθήσω (ίσως αυτό φταίει).
Εβαλα (hard) rock/metal και jazz/blues, αλλά ακούω απίστευτα πολύ ισπανόφωνη μουσική (κουβανέζικα κυρίως, αλλά και προπολεμικά αργεντίνικα tango). Ξέρω λίγα ισπανικά και παρακολουθώ λιγάκι τους στίχους. Τα μεν είναι αξιοσημείωτα μελαγχολικά, τα δε έχουν μια απίστευτη ομοιότητα με τα δικά μας ρεμπέτικα, λογική αφού ξεκίνησαν από τα μπουρδέλα του Μπουένος Αιρες, όπου σύχναζαν περιθωριακοί τύποι φυσικά (θυμίζει κάτι από τεκέδες και τα λοιπά τραγούδια των δικών μας)... Τι ίδιο σενάριο αλλά λίγο πιο εξευγενισμένα παίζει και στα blues (περιθωριοποιημένοι μαύροι) και στη jazz (ομοίως).
Ολα κάνουν τον κύκλο τους τελικά. Αυθεντικότητα, αναγνώριση, εξάπλωση, παρακμή.
Now there sits a man with an open mind. You can feel the draft from here...
Groucho (τι θα πει ποιός Groucho) ?
Επίπεδο Γνώσεων: Linux: Μέτριο / Προγραμματισμός: Όχι / Αγγλικά: Καλά
Arch 64b με KDE
Acer Aspire 5680 laptop / Intel core 2 duo / 2 x 2048 Mb / nVidia GeForce Go 7600 / 1280x800