Όλα απαντήθηκαν παραπάνω να προσθέσω μόνο τα εξής:
Η πιστωτική κάρτα (και όλα τα παράγωγα όπως prepaid κλπ) αποτελείται από τα εξής:
1. Αριθμός κάρτας: είναι 16 ψηφία στην μπροστινή πλευρά
2 Όνομα δικαιούχου: είναι με λατινικούς χαρακτήρες και είναι στην μπροστινή πλευρά
3. Ημερομηνία λήξης: είναι της μορφής 05/12 (σημαίνει ότι η κάρτα λήγει τον 5ο του 2012) και είναι στην μπροστινή πλευρά
4. Ο αριθμός CCV ο οποίος είναι τριψήφιο και είναι στην πίσω πλευρά της κάρτας.Είναι γνωστός και με άλλα αρτικόλεξα (βλ.
http://en.wikipedia.org/wiki/Card_Security_Code)
Όταν κάποιος έχει αυτά τα 4 στοιχεία είναι σαν να έχει την κάρτα σου. Γι αυτό το λόγο δεν πρέπει ποτέ να χάνεις την κάρτα από τα μάτια σου πχ για να πληρώσεις σε εστιατόριο. Στο εξωτερικό στα καλά μαγαζιά σου φέρνουν το μηχάνημα και βάζεις μόνος σου την κάρτα, γιατί αλλιώς εμπιστεύεσαι τον σερβιτόρο. Αν πχ ο σερβιτόρος βγάλει μια φωτογραφία την κάρτα σου και από τις 2 μεριές (ή είναι αριθμομνήμων!) στην επιστρέφει μετά απο λίγο και όλα φαίνονται μια χαρά αλλά όταν σχολάσει μπορεί να σε χρεώσει.
Όταν είμαστε σε μια ιστοσελίδα και θέλουμε να κάνουμε κάποια αγορά προσέχουμε πάντα τα εξής:
1. H διεύθυνση url να αρχίζει με https:// κι όχι με
http://. Το «s» σημαίνει secure.
2. Στον περιηγητή μας (πχ firefox) πρέπει κάτω δεξιά να έχει εμφανιστεί ένα λουκετάκι (μπορείς να κάνεις κλικ πάνω του για να δεις το πρωτόκολλο ασφάλειας που πληρεί)
Όταν τα δύο αυτά πράγματα υπάρχουν αυτό σημαίνει ότι κανένα ανθρώπινο μάτι δεν θα δει τα στοιχεία που θα καταχωρήσετε σε αυτήν την σελίδα. Άρα δεν εμπιστεύεστε κάποιον συγκεκριμένο άνθρωπο, παρά μόνον αυτόν που έβγαλε το Πιστοποιητικό Ασφάλειας του οποίου τα κριτήρια (προφανώς) πληροί η σελίδα που βρίσκεστε.
Αν δεν υπάρχουν τα δύο αυτά πράγματα
ΜΗΝ δίνετε τα στοιχεία της κάρτας σας. Είναι σαν να δίνετε την κάρτα σας σε πολλούς σερβιτόρους και να ελπίζετε ότι όλοι αυτοί είναι καλοί άνθρωποι...