Δεν καπνίζω (ξέρω φυσικά πώς είναι το κάπνισμα. Έχω καπνίσει καμία 300αριά τσιγάρα τα τελευταία 25 χρόνια) και δεν μπορώ να πιστέψω ότι μια λογική και εξελιγμένη κοινωνία κάνει στον εαυτό της αυτό το πράγμα. Αλλά αυτό ακριβώς δεν είμαστε, μια λογική κοινωνία... Τις προάλλες έβλεπα ξανά ένα από τα πιο ωραία επεισόδια του Deep Space Nine, για όσους δεν την ξέρουν μια εξαιρετική σειρά που εκτυλίσσεται σε διαστημικό σταθμό στο μακρινό σχετικά μέλλον. Τρεις από τους ήρωες είναι Φερέγκι, ανήκουν δηλαδή σε μια ανθρωποειδή φυλή που λατρεύει το χρήμα (τύπου Σκρουτζ). Λόγω κάποιας αναποδιάς (βλάβη στο σκάφος τους κλπ.) μεταφέρονται στις ΗΠΑ του 1950 και φαίνεται ότι μπορεί και να «κολλήσουν» εκεί για πάντα. Παρά τη συμφορά τους, ένας από αυτούς (ο Quark) βλέπει και τα θετικά: Με ανθρώπους που ζουν 4 αιώνες πίσω από την εποχή τους θα βγάλουν εύκολα τρελά λεφτά. Αλλά μισό λεφτό, τι είναι αυτή η άσχημη μυρωδιά; Όλοι οι άνθρωποι κυκλοφορούν με ένα άσπρο κύλινδρο που καίει στο στόμα. «Λέγεται τσιγάρο και είναι τοξικό» του απαντάει ο ενημερωμένος από τα βιβλία ιστορίας ανιψιός του Nog. Και ο θείος: Και πληρώνουν για αυτό; Πω πω, θα περάσουμε πολύ ωραία στη Γη του 1950!
Ο πλήρης διάλογος:
έγραψε:Quark: What's that disgusting smell?
Nog: I think it's called 'tobacco'. It's a deadly drug. When used frequently, it destroys the internal organs.
Quark: If it's so deadly, then why do they use it?
Nog: It's also highly addictive.
Rom: How do they get their hands on it?
Nog: They buy it in stores.
Quark: They buy it? If they'll buy poison, they'll buy anything. I think I'm going to like it here.
Η αλήθεια είναι ότι κάπως έτσι θα αντιδρούν στο μέλλον τα παιδιά μας (ελπίζω) ή τα εγγόνια μας. Θα βλέπουν τα στραβά της κοινωνίας μας και θα αναρωτιούνται πώς είναι δυνατό να συνέβαιναν, όπως αναρωτιόμαστε ίσως εμείς πώς δούλευε ο κόσμος 6 μέρες επί 10 ώρες, χωρίς περίθαλψη, χωρίς άδεια μητρότητας, το 1920. Ή πώς οι μαύροι δεν μπορούσαν να κάτσουν στο λεωφορείο στις ΗΠΑ ως το 1950 κλπ.
Αν θέλω να συνοψίσω γιατί δεν καπνίζω:
α) Κάνει κακό στην υγεία μου. Ναι, ξέρω ότι πολλά ακόμα πράγματα κάνουν κακό στην υγεία μου, όμως προσπαθώ να περιορίσω όσο γίνεται αυτά που μπορώ και ελέγχω.
β) Εκτός από το μακροπρόθεσμο κακό, αυτό δηλ. που θα συμβεί στο φάρυγγα ή τον πνεύμονά μου σε 30 χρόνια, υπάρχει το βραχυπρόθεσμο. Η άμβλυνση της γεύσης, της όσφρησης, η μείωση της ερωτικής ικανότητας, τα κίτρινα δόντια και δάκτυλα, πολλά τέτοια «καθημερινά και μικρότερα» (Βλ. και ιστορία στο τέλος του ποστ)
γ) Μου φαίνεται αδιανόητο να κάνω δώρο μερικές χιλιάδες € σε κάποια βιομηχανία, επειδή μου πουλάει κάτι που ξέρω ότι είναι τοξικό! Παράπλευρο δικό μου κέρδος: Αν κάπνιζα ένα πακέτο τη μέρα, 40,000 € σε 30 χρόνια, σε σημερινές τιμές! Θα τα ξοδέψω αλλιώς, καλύτερα!
δ) Σέβομαι το διπλανό μου. Αν κάπνιζα θα κάπνιζα μόνο μόνος μου, αλλά ποιος το κάνει αυτό σε τούτη την καθυστερημένη χώρα; Έχω δύο μικρά παιδιά και από τότε που γεννήθηκαν είμαι αποκλεισμένος σπίτι μου ή σε εξωτερικούς χώρους, γιατί ελάχιστα εστιατόρια ή καφέ απαγορεύουν το κάπνισμα (και φυσικά δεν θέλω τα παιδιά μου να καπνίσουν παθητικά). Αυτό το πράγμα, ότι δηλ. δεν μπορείς να πας πουθενά όπου δεν θα καπνίσεις παθητικά, είναι μια από τις πιο σκληρές περιπτώσεις κοινωνικού αποκλεισμού... Τη βιώνω!
ε) Είναι αντιαισθητικό, μυρίζει... Δεν θέλω να μυρίζω σε τρίτους, στη γυναίκα μου, στα παιδιά μου, όσο άσχημα μυρίζουν οι φίλοι μου που καπνίζουν... (και οι οποίοι δυστυχώς, λόγω άμβλυνσης της όσφρησής τους αλλά και συνήθειας, δεν καταλαβαίνουν πόσο άσχημα μυρίζουν...)
Άλλα προβλήματα με τους καπνιστές:
α) Πετούν το τσιγάρο κάτω! Απίστευτο! Οι ίδιοι, με το δίκιο τους, αν δουν κάποιον να πετά το χαρτάκι από τη σοκολάτα ή την εφημερίδα στο δρόμο, θα φρικάρουν! Και όμως, έχουν αποδεχτεί ότι όταν προχωρούν στο δρόμο και καπνίζουν μπορούν να πετάξουν το αποτσίγαρο κάτω! Τι αποτέλεσμα έχει αυτή η πράξη, πέρα από το αισθητικό; Τρισεκατομμύρια (!) αποτσίγαρα από τους δρόμους, μέσω του δικτύου ομβρίων υδάτων ή απευθείας από τις παραλίες (πείτε μου: ξέρετε χειρότερη ενέργεια από το σβήσιμο - χώσιμο του τσιγάρου στην αμμουδιά;) καταλήγουν στη θάλασσα, οι ρύποι απορροφούνται από την τροφική αλυσίδα (πλαγκτόν, ψάρια) και επιστρέφουν σε μας. Κάντε ένα google να δείτε σχετικά άρθρα και θα σας σηκωθεί η τρίχα.
β) Λόγω άγνοιας, αλλά κυρίως λόγω αδυναμίας, επιβάλλουν το τοξικό καπνό τους στα μικρά παιδιά. Έγκυες γυναίκες που καπνίζουν ενεργητικά ή παθητικά (το ίδιο κάνει) θα δείτε πλέον λίγες, αλλά γονείς που καπνίζουν στο σπίτι με ανοιχτό παράθυρο (δεν βοηθά. Οι ρύποι του καπνού μένουν μέσα, το ανοιχτό παράθυρο μας δίνει μόνο την αίσθηση του καθαρού αέρα) υπάρχουν πολλοί. Και πρεσάρουν έτσι στο υπερ-ευαίσθητο οργανισμό των μικρών παιδιών τα τοξικά του καπνού.
γ) Είναι αποδεδειγμένο ότι η αίσθηση της χαλάρωσης, για τον καπνιστή, είναι αποτέλεσμα του εθισμού του. Η νικοτίνη, ως τοξικό ναρκωτικό μας δημιουργεί σύνδρομο στέρησης και άγχος, ένα τσιγάρο μας ανακουφίζει, μας χαλαρώνει.
Τέλος, η ιστορία που υποσχέθηκα. Πόσους δεν ξέρετε που «απολαμβάνουν» ένα τσιγάρο με τον καφέ, με ένα ποτήρι καλό κρασί, κλπ; Τι απολαμβάνουν στην πραγματικότητα, διαβάστε εδώ.
Πριν λίγα χρόνια έτυχα σε μια καλή οινογνωσία, με δύο εξαιρετικούς «δασκάλους». Ένα χημικό με 20 χρόνια πείρα, έναν γνωστό έλληνα παραγωγό (ας μην πω ποιος ήταν) με 50-60 χρόνια στην αγορά. Ο χώρος ήταν ένα μεγάλο εστιατόριο και οι δύο δάσκαλοι μας είπαν εξαρχής «δεν επιτρέπεται το κάπνισμα». Ωραία ατμόσφαιρα, το ποτήρι πήγαινε το ένα μετά το άλλο, δοκιμάσαμε με πολλές τεχνικές κάπου 15 κρασιά. «Κάντε έτσι για τον ουρανίσκο, έτσι για τη γλώσσα, έτσι για τη μύτη» και πάει λέγοντας, όσοι έχουν συμμετάσχει σε ανάλογες οινογνωσίες ξέρουν.
Τελειώνοντας, πήγα να ευχαριστήσω τον «παππού» παραγωγό για το κέφι και το μεράκι του και του είπα επίσης:
-Σας ευχαριστώ που δεν επιτρέπατε και το κάπνισμα, τέσσερις ώρες εδώ μέσα θα είχαμε πνιγεί.
-Μα κοίτα παιδί μου, μου απαντά, το no smoking είναι υποχρεωτικό για τους οινογνώστες. Όλα αυτά που είπαμε σήμερα, πώς καταλαβαίνεις αυτό το χαρακτηριστικό, πώς γεύεσαι το άλλο, πώς μυρίζεις το τρίτο, ισχύουν ούτως ή άλλως για τους μη καπνιστές μόνο. Οι καπνιστές έχουν καταστρέψει τις αισθήσεις τους, δεν δουλεύει κανονικά ούτε η γλώσσα, ούτε η μύτη, ούτε τίποτα. Απλά δεν το λέω δυνατά για να μην τους φέρω σε δύσκολη θέση...
Έτσι ακριβώς είναι. Λυπάμαι που το λέω, αλλά οι καπνιστές ένα ποσοστό μόνο «αντιλαμβάνονται» από τον καφέ, το φαγητό, το κρασί. Κρίμα, γιατί έτσι χάνουν μια τόσο όμορφη απόλαυση της ζωής! Ένα καλό κόκκινο κρασί, έναν ωραίο εσπρέσο...! Ευτυχώς, υπάρχει ελπίδα! Τα όργανα αυτά επιστρέφουν στην κανονική τους λειτουργία 6 μήνες περίπου μετά τη διακοπή. Είναι τότε που όλοι οι πρώην καπνιστές λένε «τρώμε πράγματα που τρώγαμε παλιά και τώρα μας φαίνεται να έχουν νέα γεύση»!
Τελευταίο: Ο αδελφός της γυναίκας μου συμπλήρωσε σήμερα 4 χρόνια χωρίς τσιγάρο. Είναι 35, τρέχει κάθε μέρα στο βουνό και πριν ένα μήνα περίπου έβγαλε τον κλασικό μαραθώνιο πρώτη φορά. Μου λέει «δεν πιστεύω ότι κάποτε κάπνιζα. Τώρα πλέον βλέπω κόσμο που καπνίζει και νομίζω ότι είναι εξωγήινοι». Δεν πέφτεις έξω μεγάλε... Το ίδιο έπαθε και ο Quark!
Desktop στο σπίτι: ubuntu 14.04 σε AMD Athlon II 435X3 (αναβάθμιση) με Samsung SSD 500GB
Desktop στην εργασία windows xp (δυστυχώς!)
Laptop: ubuntu 13.10 σε i3 (new install) με Samsung SSD 250GB
Netbook των τέκνων: lubuntu 13.10 σε Atom 450 (new install)
Smartphone: Android 4.1.2 Jelly Bean σε Samsung Nexus S
Tablet: Android 4.4.2 KitKat σε LG G pad 8.3